دولت آمریکا در اندیشه در دست گرفتن کنترل کامل اینترنت

۲ نظر »
با قانون جدید سنای آمریکا دولت فدرال این کشور ممکن است صاحب «قدرت مطلق» در کنترل اینترنت شود. سناتور جو لیبرمن برای ما ایرانی‎ها با نظرات ضد ایرانی‎اش نامی آشناست. اما نام او این بار با طراحی قانون جنجالی کنترل اینترنت در آمریکا بر سر زبانهاست. قانونی که قصد دارد کنترل اینترنت را به طور کامل در دست قدرتمند رئیس جمهور قرار دهد. در پیش نویس این قانون آمده است: «در صورت اعلام شرایط اضطراری از سوی دولت آمریکا کلیه ارائه‌دهندگان سرویس‎های اینترنتی (ISP) موتورهای جستجو و شرکتهای نرم‎افزاری که از طرف دولت آمریکا انتخاب می‎شوند موظف به همکاری فوری با وزارت امنیت داخلی هستند.» با توجه به این نکته که اکثر شرکتهای اینترنتی در آمریکا هستند و در صورت تصویب این قانون ملزم به رعایت کردن آن خواهند بود، می‎توان گفت این قانون کنترل بی چون و چرای اینترنت را در اختیار دولت ایالات متحده قرار می‎دهد. به بیان دیگر در صورتی که وزارت امنیت داخلی ایالات متحده تشخیص بدهد، رئیس جمهوری آمریکا می‌تواند اینترنت را به طور کامل قطع کند. پیش نویس این طرح ۱۹۷ صفحه ای را از اینجا می توانید دریافت کنید. (pdf) این قانون از حمایت سناتورهای مشهور دیگری چون جی راکفلر هم برخوردار است. آقای راکفلر پیشتر گفته بود: «بهتر نبود اصلا اینترنت را اختراع نمی کردیم؟»

بگو چه مجله‌ای می‌خوانی، تا بگویم درمورد جام جهانی چگونه فکر می‌کنی

۲ نظر »
در دنیای رسانه‌ای امروز که دیدگاه رسانه‌های معتبر به موضوعات، معمولاً چندان با هم تفاوتی ندارد، هیچ چیز لذت بخش‌تر از پیدا کردن دو دیدگاه متضاد در دو مجله معتبر نیست. مخصوصا وقتی آن دو مجله، رقیب یکدیگر باشند؛ هفته‌نامه تایم و هفته‌نامه نیوزویک.

Time: World Cup Boosts Brazil Consumer Spending

تقریبا ده روز قبل مجله تایم در مقاله‌ای با عنوان «مردم برزیل در زمان جام جهانی بیشتر خرج می‌کنند». سعی داشت نشان دهد چگونه جام جهانی به اقتصاد قدرتمند برزیل کمک می‌کند قویتر شود. شاهد نویسنده هم این بود که مردم بیشتر تلویزیون می‌خرند و معمولا برای تماشای بازی‌ها به میخانه می‌روند تا آن را دور هم تماشا کنند. به این ترتیب درآمد تلویزیون‌فروش‌ها و میخانه‌ها زیادتر می‌شود. تایم از قول رئیس اتحادیه رستوران‌داران شهر سائوپائولوی برزیل می‌نویسد در روزهای جام جهانی تقریبا ۱۵ تا ۲۰ درصد به تعداد کارگران رستورانها و میخانه‌ها اضافه می‌شود. تایم هرچند به این نکته اشاره می‌کند که برزیل در زمان بازی‌های این کشور تقریبا به حالت تعطیل درمی‌آید، می‌نویسد: «با این حال، جام جهانی برای بازار برزیل پربرکت است»

Newsweek: The World Cup's Bad Influence

در تقابل با نگاه خوش‌بینانه‌ی تایم به تاثیر جام جهانی بر اقتصاد، دیروز نیوزویک عنوان «تاثیر منفی جام جهانی» را برای مقاله خود انتخاب کرد. جالب اینجاست که نیوزویک هم دقیقا بر اقتصاد برزیل دست می‌گذارد و تاکید می‌کند که حتی اگر برزیل میزبان جام جهانی نباشد، این مسابقات هزینه های زیادی را به این کشور تحمیل می‌کند. بانکهای برزیل در روز بازی‌های این تیم سه ساعت زودتر تعطیل می‌شوند. حتی بعضی در این کشور به شوخی می‌گویند با توجه به این که برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ و المپیک ۲۰۱۶ است، این کشور در سال ۲۰۱۵ کاملا تعطیل خواهد بود! نیوزویک با اشاره به نتایج یک تحقیق می‌نویسد آلمان و مکزیک بیشترین ضرر را از کارنکردن کارمندان در ساعتهای برگزاری بازیها متحمل می‌شوند. هر یک ۱٫۷ میلیارد دلار. ضرر ۱٫۲ میلیارد دلاری برزیل فقط به این دلیل از این دو کشور کمتر است که در حالت عادی هم کار مفید مردم برزیل از این دو کشور کمتر است. شما چه فکر می‌کنید؟ آیا جام جهانی بر اقتصاد کشورهای حاضر در این رقابت‌ها تاثیر مثبتی می‌گذارد یا منفی؟ آیا بهتر است به کارمندان اداره‌ها اجازه داد در زمان بازی‌ها کار را تعطیل کنند و فوتبال تماشا کنند؟ آیا مدیران شرکت شما به کارمندان اجازه می‌دهند در زمان بازی‌های حساس کامپیوتر را خاموش کنید و به اتفاق همکاران فوتبال تماشا کنید؟

قطعنامه شورای امنیت و شکست دیپلماسی ایران

بدون نظر »
از پانزده عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد دوازده کشور به قطعنامه دور چهارم تحریم‎های ایران رای موافق دادند. در حالی که تصویب این قطعنامه چندان دور از انتظار نبود، رای کشورهای عضو پیامی فراتر از تصویب قطعنامه ای دیگر علیه ایران دارد. پیامی حاکی از شکست فعالیتها و رایزنی های دستگاه دیپلماسی ایران. این قطعنامه با رای نصف به اضافه یک عضو شورای امنیت هم تصویب می‌شد، اما رای مثبت دوازده عضو از پانزده عضو شرکت کننده لااقل برای دولتمردان ایران کمی بعید بود. شاید بد نباشد نگاهی بیندازیم به ترکیب شورای امنیت و انتظاری که ایران از هر یک داشت. گروه اول: دشمنان (آمریکا، بریتانیا، فرانسه) شورای امنیت سازمان ملل، از پنج عضو دائم و ده عضو غیر دائم تشکیل شده است. رای موافق آمریکا، بریتانیا، و فرانسه به عنوان سه عضو دائم شورای امنیت اصلا خلاف انتظار نبود. چون ایران هیچ‌وقت از این سه کشور انتظار همراهی نداشت، از ماه‌ها قبل نیروی خود را بر قانع کردن کشورهای دیگر متمرکز کرده بود. گروه دوم: دوستان نیمه راه (روسیه، چین) روسیه سالهاست گاهی به سمت تهران متمایل می‌شود و گاهی به سمت غرب. اما تاریخ نشان داده است که همیشه مسکو در روزهای حساس تهران را تنها می‌گذارد. دیپلمات‌های روس اغلب با رای خود بر لبان متحدان غربی خود لبخند نشانده‌اند، و با سخنان دوپهلو سعی کرده‌اند از ایران دلجویی کنند. چین هم با وجود این که بارها اعلام کرده بود مخالف تحریم‌هاست سرانجام راضی شد به قطعنامه رای مثبت بدهد. مخالفت چین با تحریم‌ها به قدری جدی بود که هیلاری کلینتون، موضوع ایران را در سرفصل گفتگوهای خود با مقام‌های چین در سفر دو هفته پیش خود قرار داده بود. به این ترتیب دو کشور عضو دائم شورای امنیت که ایران سالها بر روی آنها سرمایه گذاری کرده بود، در زمان حساس ایران را تنها گذاشتند. گروه سوم: دوستان جدید (ترکیه، برزیل) ایران که مدتی قبل دریافته بود نمی تواند به همراهی روسیه و چین دل خوش کند، تصمیم گرفت جایگزین‌هایی برای این دو دوست سابق بیابد. برای کشوری مثل ایران که متحد استراتژیک معنایی ندارد، ترکیه و برزیل دو انتخاب معقول به نظر می‌رسید. هر دو کشور عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل بودند. دولت اسلامگرای ترکیه، ناخرسند از رفتار اتحادیه اروپا به شرق متمایل شده بود. برزیل هم که امروز یک قدرت اقتصادی به حساب می‌آید، مدتهاست به دنبال گسترش نفوذ سیاسی خود در جهان است. ضمنا بزرگترین تولید کننده شکر دنیا با آن که متحد آمریکاست، ایران را شریک اقتصادی خوبی برای خود می‌بیند. اگر چه ایران توانست در جلسه دیروز شورای امنیت، برزیل و ترکیه را با خود همراه کند، تعویض دو عضو دائم شورای امنیت، یعنی روسیه و چین، با دو عضو غیر دائم شورای امنیت، ترکیه و برزیل، موفقیت چندانی برای دستگاه دیپلماسی ایران به حساب نمی‌آید. گروه چهارم: دوستان بی‌وفا (لبنان، بوسنی و هرزگوین، اوگاندا) اگر بخواهیم شاهدی بر شکست دیپلماسی کوتاه مدت ایران پیدا کنیم، بدون شک این سه کشور بهترین نمونه هستند. ایران سالها بر دوستی خود با لبنان تکیه کرده بود. اما لبنان که خود را در واقع نماینده کشورهای عرب در شورای امنیت می‌دید، علی‌رغم میل باطنی برخی از دولتمردانش، ترجیح داد به جای رای موافق یا مخالف، رای ممتنع بدهد. ایران از مدتها پیش رایزنی خود را با اعضای غیر دائم شورای امنیت آغاز کرده بود. در راستای همین هدف محمود احمدی نژاد در معدود سفرهای خارجی خود یک ماه و نیم پیش به اوگاندا سفر کرد تا این کشور را به همراهی با ایران در شورای امنیت راضی کند. در حالی که نمایندگان سیاست خارجی ایران دستاوردهای این سفر را مثبت خوانده بودند، رای موافق اوگاندا به تحریم ایران بیانگر داستان دیگری بود. بوسنی و هرزگوین برای مردم ایران یادآور کشوری است که در زمان جنگ بالکان و به دست آوردن استفلال از کمک همه جانبه ایران بهره برد. ایران در دهه نود از هیچ کمکی به مردم این کشور مسلمان فروگذار نکرد. زمانی روابط دیپلماتیک دو کشور به قدری خوب بود که شهروندان ایران و بوسنی برای سفر به کشور دیگر به ویزا نیاز نداشتند. اما بوسنی و هرزگوین هم در کنار روسیه، چین، لبنان و اوگاندا قرار گرفت تا نماینده ایران در سازمان ملل بیش از آن چه انتظار داشت در صحن شورای امنیت احساس تنهایی کند. گروه پنجم: بی طرفها (ژاپن، اتریش، نیجریه، مکزیک، گابن) ایران هرگز تلاش نکرد این کشورها را به همراهی با خود راضی کند و همان طور که انتظار می‌رفت این کشورها همسو با کشورهای قدرتمند شورای امنیت به قطعنامه تحریم ایران رای موافق دادند.
ببینید: وب سایت سازمان ملل متحد: مشروح مذاکرات شورای امنیت سازمان ملل متحد و متن قطعنامه چهارم تحریم ایران

۱۰ عکس قدیمی از افغانستان که هرگز ندیده‌اید

۱,۳۶۵ نظر »
بخش نظرات دوباره باز شد. امیدوارم تمایل به مدارا و همزیستی با یکدیگر در نظرات خود را به نمایش بگذارد. ۷ تیر ۱۳۹۲ به دلیل افزایش شمار نظرات توهین آمیز و عدم توانایی من برای نظارت بر آنها، بخش نظرات این پست فعلا بسته می شود. اما می توانید در پای پستهای دیگر نظر بگذارید. با عرض معذرت از دوستان بازدیدکننده. ۹ دی ۱۳۹۱
لیام فاکس، وزیر دفاع بریتانیا، تقریبا دو هفته قبل در دیدار از افغانستان گفت: «نیروهای ما به افغانستان نرفته‎اند تا نظام آموزشی را در یک کشور از هم گسیخته قرن سیزدهمی اصلاح کنند» هر کسی با شنیدن این جمله از یک وزیر بریتانیایی قبل از تردید در درستی یا نادرستی آن از لحن غیر دیپلماتیک و پرخاشگرانه آن شگفت زده می‌شود. شاید انتظار زیادی باشد اگر از آقای فاکس بخواهیم اندکی تاریخ قرنهای نخست هجری را بخواند تا با نقش پررنگ افغانستان در شکل گیری تمدن مشرق زمین آشنا شود. اما فکر نمی‎کنم دانستن تاریخ نیم قرن اخیر این کشور انتظار بالایی از لیام فاکس باشد. آن هم زمانی که نیروهای تحت فرمانش در اداره این کشور سهم دارند. وب سایت مجله سیاست خارجی (فارین پالیسی) تصویرهایی از این کشور در دهه ۱۹۶۰ میلادی منتشر کرده است که احتمالا برای بسیاری از جمله آقای فاکس جالب باشد. تصاویری از افغانستان مدرن و پیشرو در روزهایی که هنوز شوروی و آمریکا و بریتانیا پایشان به این کشور باز نشده بود. برای دیدن تمام این تصاویر کلیک کنید.
عکس قدیمی افغانستان

فروشگاه محصولات موسیقی

عکس قدیمی افغانستان

دانشگاه کابل، کلاس زیست شناسی

عکس قدیمی افغانستان

آزمایشگاهی در یک مرکز تحقیقات واکسن

عکس قدیمی افغانستان

جوانان افغان در برنامه‎های پیشاهنگی

عکس قدیمی افغانستان

مادران و کودکان در پارک

عکس قدیمی افغانستان

نیروگاه آبی تولید برق

عکس قدیمی افغانستان

شرکت نساجی گلبهار

عکس قدیمی افغانستان

پوشش مدرن زنان و سیستم حمل و نقل عمومی

عکس قدیمی افغانستان

امواج رادیو کابل از آفریقای جنوبی و اندونزی در دسترس بودند

عکس قدیمی افغانستان

رژه سربازان

Simplified Theme by Nokia Theme transform by TowFriend | Powered by Wordpress | Aviva Web Directory
XHTML CSS RSS