آمریکا پیروز شد، آمریکا دموکراسی را به عراق آورد

۲۳ نظر »

آمریکا امروز با خروج آخرین نیروهای خود از عراق پایان «حضور رزمی» خود را در عراق اعلام کرد. البته همچنان ۵۰ هزار نیروی نظامی آمریکایی در عراق خواهند ماند که کارشان آموزش نیروهای عراقی است.

در بین تمام خبرها و تحلیلها درمورد این اتفاق مهم، این ویدئوی ۱۲ ثانیه ای ذهن من را به خود مشغول کرده. سربازی که در حال بازگشت از عراق با شادی فریاد می زند:

ما به خونه برمی‌گردیم
ما پیروز شدیم
دیگه تموم شد
آمریکا…
ما دموکراسی را به عراق آوردیم
دوستتون دارم
دوستتون دارم

از صبح که این خبر را شنیده ام بارها و بارها این ویدئو را دیده ام. سربازی که صادقانه تر از همه سیاستمداران آمریکایی از دیدگاه آمریکا به حمله نظانی به عراق پرده بر می دارد. تفکری که اعتقاد دارد آمریکا با حمله و حضور نظامی در عراق کالای گرانبهای دموکراسی را به این کشور آورد.

We are going home
We won
It’s over
America
We brought democracy to Iraq
I love you
I love you

جعل دوباره نام خلیج فارس در موزه لوور پاریس

۵۱ نظر »

به تازگی موزه لوور پاریس در بخش جنبی خود نمایشگاهی با عنوان «راه عرب» برگزار کرده است. این مجموعه به تاریخ عربستان سعودی می‌پردازد. با توجه به سابقه لوور در تحریف نام خلیج فارس و شایعه‌هایی که همیشه درباره نحوه همکاری آن با کشورهای عربی وجود دارد من هم در دیدار از موزه لوور تنها برای ارضای حس کنجکاوی خود تصمیم گرفتم به این نمایشگاه جانبی سری بزنم. اما دیدن نام تحریف شده خلیج فارس در ورودی این نمایشگاه فکر بازدید از نمایشگاه را از خاطرم برد و باعث شد بدون توجه به اشیای موجود در نمایشگاه فقط به دنبال نحوه انعکاس نام خلیج فارس در نقشه‌ها باشم تا مطمئن شوم این فقط یک اشتباه در یک نقشه خاص نبود. بعد از نگاه سریعی به نقشه‌ها و راهنماها با شگقتی دیدم در تمامی آنها هرجا نامی از خلیج فارس به زبان عربی آورده شده بود «الخلیج العربی» بود و ترجمه انگلیسی آن Arabian Gulf. این بار بر خلاف چهار سال قبل (که از نام خلیج استفاده کرده بودند)، نه تنها نام فارس را از دنباله خلیج حذف کرده‌اند، بلکه از خلیج عربی در توضیحات نمایشگاه و دفترچه راهنمای آن استفاده کرده بودند.

در برابر این تحریف تنها کاری که می‌توانستم بکنم اعتراض به مسئولان حاضر در نمایشگاه بود. اعتراضی که ابتدا به صورت شفاهی بیان شد، اما سپس آن را مکتوب کردم.
اگر این اقدام لوور به دلیل کم‌اطلاعی بود، می‌توانستم امیدوار باشم این اعتراضها ثمری داشته باشد. اما وقتی چنین اشتباه‌هایی چندین و چند بار تکرار می‌شود، باید به دنبال دلایل دیگری برای آن بود و متاسفانه نمی‌توان چندان خوشبین به اصلاح بود. اما به هرحال من به عنوان یک شهروند ابزار دیگری جز اعتراض و دعوت دیگران به اعتراض ندارم.
تصویر و خلاصه متن نامه اعتراضم به موزه را می‌توانید در انتهای متن ببینید.


می‌توانید در این صفحه حتی در یک خط، به این اقدام موزه لوور اعتراض کنید.

برای دیدن تصویر بزرگتر بر روی عکسها کلیک کنید

جعل نام خلیج فارس در راهنمای عربی موزه لوور

جعل نام خلیج فارس در راهنمای عربی موزه لوور

جعل نام خلیج فارس در راهنمای انگلیسی موزه لوور

جعل نام خلیج فارس در راهنمای انگلیسی موزه لوور

همان‌طور که پیشتر گفتم این برای نخستین بار نیست که موزه لوور نام خلیج فارس را به طور نادرست منتشر می‌کند. این موزه چهار سال پیش در دفترچه‌های راهنمای خود و شناسنامه آثار تاریخی ایران کلمه فارس را از نام خلیج فارس حذف کرد و فقط از واژه «خلیج» در نامگذاری خلیج فارس استفاده کرد. در آن زمان وزارت خارجه ایران به این اقدام لوور اعتراض کرد و ادامه همکاری فرهنگی دو کشور را مشروط به اصلاح نام خلیج فارس کرد. رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هم در نامه‌ای به رئیس موزه لوور از مسئولان این موزه خواست نام خلیج فارس را اصلاح کنند. آن زمان مقام‌های ایران گفتند با پیگیری‌هایشان مسئولان لوور را به تغییر نامها به خلیج فارس متقاعد کرده اند و گویا در آوریل ۲۰۰۷ این موزه در دفترچه‌های راهنمای خود از خلیج فارس استفاده کرد. جستجوهای من درباره اعتراض ایران به این اقدام لوور در نمایشگاه امسال به جایی نرسید و جایی ندیدم که کسی از ایران به لوور اعتراض کرده باشد. هر چند تنها چند هفته از بازگشایی این نمایشگاه نگذشته است و ممکن است شاهد اعتراض ایران به این اقدام لوور در آینده نزدیک باشیم.

آیا مسئولان لوور به یادآوری چندباره درباره نام مناطق نیاز دارند؟

اتفاق چهار سال پیش این نوید را می‌داد که مقام های این موزه یاد گرفتند نام خلیج مشترک بین ایران و چند کشور عربی، «خلیج فارس» است و نه هیچ چیز دیگر.
اما آیا واقعا مسولان یکی از بزرگترین و مشهورترین موزه های دنیا در هر نمایشگاه نیاز به یادآوری درباره نام مکانها دارند یا داستان، چیز دیگری است؟

تبلیغ نمایشگاه «مسیر عرب» در سطح شهر پاریس

موزه لوور در کنار شهرتش برای نگهداری آثار بی‌نظیر هنری از جمله تابلوی مونالیزای لئوناردو داوینچی به ارتباط گرم و صمیمی با دولتهای عربی هم مشهور است. حدود ۵ سال پیش این موزه اعلام کرد با همکاری دولت امارات عربی متحده شعبه ای از موزه لوور را در شهر ابوظبی، پایتخت امارات، در سال ۲۰۱۲ میلادی افتتاح می‌کند. دولت امارات بیش از نیم میلیارد دلار فقط برای استفاده از نام لوور به این موزه پرداخت. عده‌ای در فرانسه از این همکاری دولت فرانسه با دولت امارات انتقاد کردند و آن را «فروش تاریخ و میراث فرانسه» نامیدند. اما مسولان فرهنگی فرانسه بی اعتنا به انتقادها با دست زدن به دو اقدام دیگر منتقدان را شگفت‌زده‌تر کردند. لوور در برابر کمک ۳۲٫۵ میلیون دلاری امارات موافقت کرد یکی از گالریهایش را شیخ زائد بن سلطان آل نهیان، بنیانگذار درگذشته امارات، بنامد. دولت فرانسه همچنین با نامگذاری یک سالن معروف تئاتر به نام شیخ خلیفه بن زیاد آل نهیان، حاکم کنونی امارات، در برابر کمک مالی امارات برای بازسازی این سالن موافقت کرد.
همان روزها خبرگزاری فرانسه گزارش داد شیخ صباح الاحمد الصباح امیر کویت در سفر خود به فرانسه پنج میلیون یورو (۶٫۵ میلیون دلار در آن زمان) به موزه لوور اهدا کرده است. با قرار دادن این واقعیتها در کنار هم به نظر می‌رسد چرایی جعل چندباره نام خلیج فارس در موزه لوور قابل درک باشد. هرچند این بار عربستان سعودی بازیگر اصلی است.

خلاصه ای از نامه اعتراض من به لوور و ترجمه فارسی آن:

Having visited your exhibition of “Routes d’Arabie”, I regret to inform you that I have been disgusted by its contents.
It is shocking to see the fabricated misleading name of Arabian Gulf appeared on the maps and guides of Louvre.
I would genuinely appreciate it if one of your academics could tell me what has been historically the name of the region shared by Iran and some Arab countries and simply show me only one historical evidence of this strange name.

If you do not have a plausible answer, I might have a good one. There has been always speculation about the large donations made by Arab states to Louvre. However, as the sponsor of this particular exhibition was a local oil company, TOTAL, I was naïvely hoping that this time the Arab states or so called “Oil Euoros” would not influence the historical facts in a well known museum, whereas, unfortunately the reality proved me wrong!

I would be therefore grateful if you could respond to my complaints and explain to me why on Earth I should pay 4.5 Euros extra on the top of my ticket price to visit an exhibition containing delusive facts.
I would urge you to please correct the details of the maps, exhibition guide, and exhibition book.

Last but not least, I would like to remind you that the above mentioned region was Persian Gulf, is Persian Gulf, and will be Persian Gulf.

Yours faithfully,

نامه اعتراض من به موزه لوور به دلیل جعل نام خلیج فارس

نامه اعتراض من به موزه لوور به دلیل جعل نام خلیج فارس

پس از دیدار از نمایشگاه «راه عرب» با دیدن نام جعلی و گمراه کننده «خلیج عربی» در تمام نقشه‌ها و راهنماهای این نمایشگاه بسیار شگفت زده شدم.
بسیار سپاسگزار خواهم شد اگر یکی از پژوهشگران موزه لوور به من بگوید نام تاریخی خلیجی که بین ایران و چند کشور عربی وجود دارد همیشه چه بوده است و فقط یک مدرک تاریخی درباره این نام عجیب به من ارائه کند.

اگر شما پاسخ قانع کننده ای به این پرسش ساده من ندارید، شاید من بتوانم کمکتان کنم. مدتهاست حرفها و حدیثهای زیادی درباره نحوه ارتباط عجیب موزه لوور با کشورهای حاشیه خلیج فارس وجود داشته است. اما در دیدارم از لوور بعد از دیدن شرکت نفتی فرانسوی توتال به عنوان حامی مالی این نمایشگاه امیدوار شدم که دستکم این بار کشورهای عربی یا پولهای موسوم به «یوروهای نفتی» نمی‌توانند بر حقایق تاریخی در لوور تاثیر بگذارند. اما متاسفانه واقعیت نشان داد که اشتباه فکر می‌کردم!

با این توضیحات از شما تقاضا می‌کنم به اعتراض من رسیدگی کنید و به من توضیح بدهید که چرا باید برای دیدن یک نمایشگاه پر از دروغ و اطلاعات غلط ۴٫۵ یورو اضافه بپردازم؟ در ضمن از شما می‌خواهم هر چه سریعتر اطلاعات موجود در نقشه ها، راهنماها، و کتابهای این نمایشگاه را تصحیح کنید.

در انتها بار دیگر یادآوری می‌کنم نام خلیج مشترک بین ایران و چند کشور عربی همیشه «خلیج فارس» بود و همیشه «خلیج فارس» خواهد بود.

با سپاس

رد پایِ اولین انسان‌ها در بریتانیا

۵ نظر »

NYTimes

از آخرین باری که موزه بریتانیا ادعا کرد که اولین نوع بشر شناخته‌شده بریتانیایی بوده است حدود ۹۸ سال می‌گذرد. از مدارک مورد استناد آنها جمجمه Piltdown بود که باستان‌شناسان بریتانیایی تا سال ۱۹۵۳ ساختگی بودن آن‌را پنهان کردند.

پژوهشگران موزه بریتانیا و دیگر موسسات به‌تازگی ادعا کردند (این‌بار قابل باور‌تر!) که سخره‌های درحال فرسایش در Norfolk در انگلستان حکایت از وجود قدیمی‌ترین مدارک از حضور بشر در شمال اروپا دارد.

کشف ۷۸ سنگ چخماق با قدمت بیش از ۸۰۰,۰۰۰ سال نشان می‌دهد برخلاف تصور قبلی که انسان‌های اولیه فقط قادر به زندگی در مناطقی با آب و هوایی گرم (مانند نواحی مدیترانه‌ای) هستند، می‌توانند در مناطق بسیار سردتری با بهره‌بردن از لوازم و آلات سخت و سنگی هم زندگی کنند.

زمین در آن زمان دچار تغییر و تحولات شدید اقلیمی در فرم سرمایش جهانی، در اواسط دوره Pleistocene آخرین دوره عصر یخی که حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش به پایان رسید، به‌سر می‌برد.

جنگل‌های متراکم در شمال اروپا در آن عصر یخ‌بندان از تعداد کمی حیوان یا گیاهان خوراکی برخوردار بودند ولی در مناطقی که ابزار چخماق پیدا شدند مواد غذایی بیشتر موجود بودند. ماموت‌ها و گوزن‌ها در دشت‌ها چرا می‌کردند و توسط ببرهای دندان شمشیری شکار می‌شدند. انسان‌ها خود را به شکل محقری در این اکوسیستم جا داده بودند و از ته‌مانده غذای کفتارها که آن‌هم توسط ببرهای دندان‌شمشیری شکار شده‌بودند تغذیه می‌کردند.

انسان‌های اولیه در بریتانیا

از روی آثار کشف‌شده و فسیل‌ها می توان تخمین زد که انسان‌های اولیه پیش‌تر از ۷۸۰,۰۰۰ سال قبل در شمال اروپا ساکن بودند.

البته کفتارها کمک شایانی به گروه کاوشگران بریتانیایی به سرپرستی Simon A. Parfitt  و Chris B. Stringer از موزه تاریخ طبیعی و Nick M. Ashton از موزه بریتانیا کردند.

درست بالای لایه‌ای که چخماق‌ها یافت شدند ، در نزدیکی روستای Happisburgh در Norfolk، فسیل مدفوع کفتارها پیدا شد. دانه گرده‌ها از فسیل‌های یافت‌شده نشان دادند که منطقه زمانی علفزار بوده که رویِ دشت سیلابی را می پوشانده‌اند.

قدمت تکه های سنگ چخماق را  نمی توان بطور مستقیم بدست آورد. مورخان برای بدست آوردن سرنخی از قدمت یافته‌هایشان معمولا به مطالعه مواد لایه‌های بالایی و پایینی می‌پردازند. از فسیل موش‌‌های صحرایی که در تاریخ‌های شناخته یکدیگر را جابجا کردند و از روی علایم مغناطیسی روی صخره‌ها، باستان‌شناسان قدمت چخماق‌ها را بین ۷۸۰,۰۰۰ تا ۹۹۰,۰۰۰ سال تخمین زدند. آنها حتی قدمت این لوازم را با کمک فسیلِ گونه‌ای از سوسک‌هایی که فقط در دماهای گرم زندگی می کردند، دقیق‌تر تخمین‌زدند. حضور این گونه نشان می دهد که منطقه در یکی از دو دوره پیشرفت یخبندان‌ها که ۸۴۰,۰۰۰ و ۹۵۰,۰۰۰ سال قبل رخ داد، اشغال شده‌بود.

Andrew P. Roberts متخصص روش دیرینه مغناطیسی۱ از Australian National University از روی این مجموع شواهد بدست‌ آمده در سایت Happisburgh، آن‌را «بطور بلامنازع، قدیمی‌ترین سایت اشغال شده توسط بشر در اروپا» خواند. سازندگان سنگ‌های چخماق، انسان‌های آرکاییک بوده‌اند. آنها گونه‌ی ناشناخته‌ی انسان‌های اولیه بودند که نیاکان‌ آنها حدود ۱ ملیون‌سال قبل و قبل از پیدایش انسان‌های عصر جدید در ۱۰۰,۰۰۰ سال پیش، آفریقا را ترک کردند.

Ian Tattersall انسان‌شناس American Museum of Natural History در نیویورک گفت: «حضور انسان‌های آرکاییک در ناحیه مدیترانه در آن زمان مستند شده‌است، اما حضور آنها در شمال غیر منتظره است. یافته‎های جدید بدرستی نشان می‌دهند که انسان‌های اولیه با بهره‌گیری از وسائل و ابزارآلات توانستند بر محیط سخت جنگل‌های انبوه چیره شوند و فراتر از انتظار، خیلی زود به شمال برسند.»

—-

۱روش دیرینه مغناطیسی: paleomagnetic

Simplified Theme by Nokia Theme transform by TowFriend | Powered by Wordpress | Aviva Web Directory
XHTML CSS RSS